Wereldwijd plasticverdrag

Het vaststellen van juridisch bindende regels en doelstellingen voor de productie en levering van kunststoffen is van cruciaal belang voor een effectief instrument. Deze regels moeten de voorwaarden scheppen om de totale plasticproductie geleidelijk te verminderen en uiteindelijk uit te faseren. Het verminderen van de productie is een essentiële voorwaarde om een ​​einde te maken aan plasticvervuiling. Het is ook noodzakelijk om klimaatdoelen te halen, te harmoniseren met andere multilaterale milieuovereenkomsten, de drievoudige planetaire crisis aan te pakken en een veilige en rechtvaardige toekomst te creëren die het recht op een schone, gezonde en duurzame omgeving voor iedereen waarborgt.

Het verdrag moet chemicaliën en groepen chemicaliën in de levenscyclus van kunststoffen elimineren die schadelijk zijn voor de menselijke gezondheid, de biodiversiteit en het milieu. Het moet wereldwijde maatregelen bevatten die het voorzorgsbeginsel operationaliseren om groepen chemicaliën te elimineren die schadelijk zijn voor de menselijke gezondheid, de biodiversiteit en het milieu, en om bescherming te bieden tegen betreurenswaardige substituten. Het centrale doel van het instrument moet zijn ervoor te zorgen dat gevaarlijke chemicaliën die momenteel bekend zijn of later door opkomende wetenschap worden geïdentificeerd, niet alleen uit producten, maar ook uit materialen worden geëlimineerd om de huidige en toekomstige gezondheid van de mens, de biodiversiteit en het milieu te beschermen.

Vrijwillige industriële toezeggingen, een lappendeken van nationale regelgeving en ad hoc productverboden vertegenwoordigen momenteel de status quo. Vrijwillige kaders, zoals het Akkoord van Parijs, hebben ons in de steek gelaten en het verdrag moet wereldwijde, geharmoniseerde, wettelijk bindende regels en criteria vaststellen voor de volledige levenscyclus van kunststoffen, inclusief microplastics, gecombineerd met nationale doelstellingen die de verdragsverplichtingen implementeren. Om een ​​gelijk speelveld te creëren voor commerciële actoren en regelgevers, moeten deze regels en criteria verplichte transparantie en traceerbaarheid omvatten om basislijnen en doelstellingen vast te stellen, de chemische veiligheid vóór het op de markt brengen te beoordelen (volgens de 'geen gegevens, geen markt'-benadering), de voortgang te meten en de effectiviteit te evalueren. Dit is met name essentieel voor maatregelen met betrekking tot de levering van kunststoffen, zowel als chemisch materiaal als product, om de wereldwijde inspanningen om de plasticproductie te verminderen en een gifvrije circulaire economie te creëren, volledig te beoordelen en te bevorderen.

Een sterk mechanisme voor implementatiemiddelen heeft de potentie om plasticvervuiling te beëindigen als het gecombineerd wordt met ambitieuze implementatiedoelen. We moeten vrijwillige financiering voor vrijwillige maatregelen die ons in het verleden in de steek hebben gelaten, vermijden. Ambitie moet worden afgestemd op zowel controlemaatregelen als financiering. Bindende verplichtingen om plasticvervuiling te beëindigen, moeten gepaard gaan met duidelijke toezeggingen om specifieke multilaterale financiering te verstrekken die verplichte bijdragen van ontwikkelde landen garandeert en tevens duurzame, adequate, toegankelijke en voorspelbare financiering biedt ter ondersteuning van de implementatie en naleving van verdragen en het waarborgen van een rechtvaardige transitie. Bovendien moeten financiële mechanismen het principe "de vervuiler betaalt" operationaliseren door gezondheids- en milieukosten te internaliseren en sanering te financieren ter bescherming van de menselijke gezondheid, biodiversiteit en het milieu.

Het verdrag moet een verplichte rechtvaardige transitie garanderen voor werknemers in de gehele levenscyclus van plastic, afvalverzamelaars en andere informele werknemers, werknemers in coöperaties, inheemse volken en gemeenschappen in de frontlinie of direct getroffen gemeenschappen. Dit omvat financiële steun, officiële erkenning van hun rechten, transparantie over de gezondheidseffecten van plasticvervuiling gedurende de volledige levenscyclus en volledige deelname aan de beleidsvorming. Dergelijke maatregelen voor een rechtvaardige transitie moeten worden gegarandeerd om ervoor te zorgen dat niemand achterblijft en dat de plaag van plasticvervuiling voor iedereen een einde kan maken.

De handel in plastic afval in alle soorten moet worden beperkt en milieuracisme mag niet worden voortgezet. Het verdrag moet milieuverantwoord beheer van plastic afval verplicht stellen, voorafgaande geïnformeerde toestemming van alle landen voor alle soorten plastic vereisen en de export van landen die onder Bijlage VII van het Verdrag van Bazel vallen naar landen die niet onder Bijlage VII vallen, verbieden. Bovendien moeten vervuilende technologieën, zoals verbranding, chemische recycling en afval-naar-energiesystemen, uit het verdrag worden uitgesloten om reeds belaste gemeenschappen te beschermen, extra schade te voorkomen en de menselijke gezondheid, biodiversiteit en het milieu te beschermen.

Het verdrag moet prioriteit geven aan de ontwikkeling en opschaling van veilige, gifvrije en toegankelijke systemen voor hergebruik en hervullen. Hergebruik en hervulsystemen vormen de hoeksteen van circulariteit en moeten in het verdrag worden vastgelegd om af te stappen van een mislukt recyclinggericht model. Het vaststellen van wereldwijde criteria voor productontwerp die gifvrije circulariteit bevorderen, is een belangrijke maatregel, maar dat geldt ook voor wettelijk bindende bepalingen die hergebruikdoelstellingen, investeringen in infrastructuur en verbeterde systeemontwerpen stimuleren die een zero-wastehiërarchie belichamen.

Multilateralisme moet eerlijke en inclusieve besluitvorming garanderen om uiteindelijk het doel van het verdrag, namelijk het beëindigen van plasticvervuiling, te bereiken. Zonder effectieve besluitvormingsprocessen zou een impasse, veroorzaakt door degenen die het verdrag willen vertragen of verzwakken, elke vooruitgang of prestatie zinloos kunnen maken. Om te voorkomen dat serieuze onderhandelingen op niets uitlopen, moeten onderhandelaars een tekst behouden die landen in staat stelt om belangrijke kwesties via een meerderheidsstemming te beslissen wanneer er geen consensus kan worden bereikt.

Plasticvervuiling blijft de mensenrechten bedreigen voor huidige en toekomstige generaties in elke fase van de levenscyclus van plastic. De inleiding van het instrument moet op zijn minst het belang van mensenrechteninstrumenten benadrukken en de ernst van de mensenrechtenimplicaties erkennen die zich in alle fasen van de levenscyclus van plastic voordoen. Bovendien moeten verdragsbepalingen een op mensenrechten gebaseerde benadering integreren en ervoor zorgen dat verdragsverplichtingen het mensenrecht op een schone, gezonde en duurzame omgeving en het mensenrecht op informatie, participatie en toegang tot rechtspraak waarborgen.

Het verdrag moet worden beschermd tegen commerciële en gevestigde belangen, met name uit de plasticindustrie, de fossiele-brandstofindustrie en de petrochemische sector. Expliciete bescherming tegen belangenconflicten moet in de preambule worden opgenomen, als criterium worden opgenomen bij de oprichting van subsidiaire organen en andere besluitvormende organen, en worden toegevoegd aan elke verdragstekst of -bepaling waarin de private sector is betrokken. Zonder sterke bescherming tegen belangenconflicten in het verdrag zal het verdrag geen zinvol en effectief instrument zijn dat een einde kan maken aan plasticvervuiling.