Plastic heeft een negatieve impact gedurende de hele levenscyclus, van de winning van grondstoffen tot het einde van de levensduur. In lokale gemeenschappen wordt plasticvervuiling vaak alleen gezien als zichtbaar afval in het milieu, maar het vormt ook een bredere en stille bedreiging voor de menselijke gezondheid, die samenhangt met onze dagelijkse blootstelling aan plastic en de giftige stoffen die het bevat.
Ik ben Anas SEKO, specialist in communicatie over plasticvervuiling en een mobiele fotograaf in Benin. Mijn doel is om de interesse van gemeenschappen en autoriteiten te wekken door middel van een fotografisch project genaamd “De smaak van plastic.” Dit is een visueel documentatieproject dat de rol van plastic in de voedselpraktijken op basisscholen onderzoekt. Leerlingen worden dagelijks blootgesteld aan dit giftige materiaal en gebruiken het via de verpakkingen waarin hun maaltijden worden geserveerd.
Tijdens de pauze in de kantine van de Cocotomey Public Primary School, van 10:16 tot 10:35 uur op maandag 16 maart 2026, werden observaties verricht met betrekking tot plastic voedselcontactmaterialen. Hierbij werd gebruikgemaakt van directe veldobservatie en mobiele fotografie. Gedurende deze korte periode van 19 minuten werden talloze kinderen tussen de 5 en 10 jaar mogelijk blootgesteld aan microplastics en schadelijke additieven door de overdracht van stoffen van plastic verpakkingen naar voedsel, het consumeren van warme maaltijden geserveerd in plastic verpakkingen en direct oraal contact met plastic materialen. Het project wil met behulp van deze gedocumenteerde beelden een realiteit belichten die vaak onopgemerkt blijft. de dagelijkse blootstelling aan microplastics en giftige chemicaliën, en Dit nodigt uit tot een nadere beschouwing van het gebruik van plastic en stelt vragen over mogelijke alternatieven. Ik heb lange tijd het gebruik van plastic in mijn omgeving gezien en, me bewust van de impact van microplastics en additieven op de menselijke gezondheid, was ik geschokt te constateren dat leerlingen al vanaf jonge leeftijd worden blootgesteld aan plastic, zowel op school als in hun dagelijks leven. Dit staat in schril contrast met traditionele gebruiken in veel Afrikaanse gemeenschappen, waar voedsel vroeger vaak in aardewerken schalen werd geserveerd en in natuurlijke materialen zoals bladeren en kalebassen werd gewikkeld, voordat plastic wijdverspreid raakte.
Hete Akassa, heet plastic | Akassa is een traditionele voedselpasta gemaakt van gefermenteerde maïs, die veel gegeten wordt in verschillende West-Afrikaanse landen, met name in Benin.
Bissap en microplastics | Het rode bissapsap in de hand van de student is een traditionele West-Afrikaanse drank, gemaakt door de gedroogde kelkblaadjes van de hibiscusbloem te laten trekken.
Mijn warme pap | Een traditionele West-Afrikaanse pap gemaakt van gefermenteerd en gegranuleerd maïsmeel.
Plastic bevat van meet af aan talloze chemische toevoegingen, waaronder vlamvertragers, weekmakers en stabilisatoren, waarvan sommige bekendstaan als hormoonverstoorders. Volgens het Center for International Environmental Law (CIEL) is blootstelling aan plastic geassocieerd met effecten op de nieren, het hart- en vaatstelsel, het maag-darmstelsel, het zenuwstelsel, het voortplantingssysteem en de luchtwegen; de gevolgen omvatten kanker, diabetes en ontwikkelingsstoornissen. Kinderen zijn bijzonder kwetsbaar voor de toxische effecten van plastic, omdat blootstelling in de vroege levensfase gevolgen kan hebben die minder omkeerbaar zijn dan bij volwassenen, zoals hormonale verstoring en ontwikkelingsstoornissen. Nu de zorgen over plasticvervuiling en de blootstelling van mensen aan plastic blijven toenemen, moeten BFFP en haar leden aandringen op een drastische vermindering van de plasticproductie, volledige transparantie over de chemicaliën in plastic en de eliminatie ervan, en prioriteit geven aan hergebruik- en navulsystemen boven plastic voor eenmalig gebruik. We pleiten er ook voor dat plasticproducenten verantwoordelijk worden gehouden voor de volledige levenscyclus van hun producten, volgens het principe 'de vervuiler betaalt'.
Overal ter wereld voeren activisten, vrijwilligers en lokale organisaties de strijd aan tegen plasticvervuiling. Voor mij is de volgende stap om bij de overheid te pleiten voor de eliminatie van plastic in het voedselgebruik van leerlingen door middel van beleidsregulering en hervormingen. Ik ben ook van plan om fondsen te werven voor het ontwikkelen van plasticvrije oplossingen, zoals hergebruik en navulling, op de school waar de foto's zijn genomen, vanaf het volgende schooljaar. Het uitfaseren van plastic is een dringende prioriteit om de menselijke gezondheid en het milieu te beschermen, en we mogen niet zwijgen in het licht van deze groeiende crisis, aangewakkerd door de petrochemische industrie.
Hieronder vindt u een link om mijn voorstel te downloaden:
- Franse versie: https://forms.gle/tb5xQ1244WUoCdAe9
- Engelse versie: https://forms.gle/E1Kc2uhkGyAnrszC9
