by Isabelle Morrison. Artikel oorspronkelijk geplaatst hier.
Hopen plastic afval bedekken de oevers van de Baai van Manilla in de Filipijnen. Myrna Dominguez herinnert zich nog dat er een overvloed aan vis in de wateren leefde. De lokale bevolking vingen genoeg om hun families te voeden en op de markt te verkopen. Tegenwoordig, zegt ze, vangen ze meer plastic dan vis.
"We zijn erg bang dat als dit niet wordt aangepakt, de baai, waar 100,000 kleine vissers van afhankelijk zijn, niet langer levensvatbaar voor hen zal zijn", aldus Dominguez.
In mei bezochten Dominguez en de Indiase arbeidsorganisator Lakshmi Narayan gemeenschappen in de VS die te maken hebben met vervuiling door oliewinning en plasticproductie, om de effecten van deze processen op gemeenschappen in het buitenland te laten zien. De “Stopping Plastic Where It Starts Tour,” georganiseerd door #Breakfreefromplastic en Earthworks, is onderdeel van een project dat tot doel heeft om plasticconsumptie en -productie te verminderen door bewustzijn te creëren over de impact van plasticproductie op de gemeenschappen aan beide uiteinden van de toeleveringsketen.
Dominguez en Narayan, die gemeenschappen in Azië vertegenwoordigen die te maken hebben met de gevolgen van plasticvervuiling, bezochten plekken in de VS waar de gevolgen van hydraulisch fractureren (fracken) van olie en gas worden ervaren. Deze industrie produceert de grondstoffen voor de productie van plastic.
Dominguez is beleids- en belangenbehartigingsadviseur van het Asia Pacific Network on Food Sovereignty, dat zich inzet voor de bescherming van de rechten van kleine voedselproducenten, zoals vissers en boeren, en voor het behoud van visgronden en culturele gronden van inheemse gemeenschappen.
Narayan is medeoprichter van Solid Waste and Collection Handling, een coöperatie van afvalverzamelaars in Pune, India, die afval in de hele stad inzamelen en het in categorieën scheiden voor correcte verwerking.
Beide vrouwen vertegenwoordigen groepen uit Aziatische landen die te maken hebben met de gevolgen van plasticvervuiling, met name het plastic dat wordt geproduceerd en gedistribueerd door Amerikaanse bedrijven.
"Ik hoop dat deze tour de kijk van Amerikanen op hoe ze elke dag leven en hoe het arme landen zoals wij beïnvloedt, zal veranderen," zegt Dominguez. "Als Amerika verkouden wordt, krijgen de Filipijnen de griep. We zijn erg afhankelijk van de VS, dus wat hier ook gebeurt, het heeft ook gevolgen voor ons."
De Filipijnen is de derde grootste vervuiler van oceaanplastic ter wereld—het heeft ook de meest hardnekkige armoedecijfer in Zuidoost-AziëIn 2017 waren de VS de derde grootste exporteur van plastic ter wereld, exporteert voor $ 6.8 miljard aan plastic artikelen.
“Er is geen gemakkelijke, technologische oplossing voor het probleem van plastic afval in de oceaan.”
Plastic producten voor eenmalig gebruik, zoals rietjes en andere gebruiksvoorwerpen, en producten die in plastic zijn verpakt, zoals toiletartikelen en voedsel, worden geproduceerd door transnationale bedrijven en op de markt gebracht voor mensen op plekken als de Filipijnen tegen lage kosten. Het plastic afval van deze producten belandt op stortplaatsen of in zeegebieden zoals de Baai van Manilla.
Plasticfabrikanten zijn niet verantwoordelijk voor de afvoer van hun producten. De last ligt dus bij de mensen in de Filipijnen, die niet over de middelen beschikken om al het afval op de juiste manier af te voeren, zegt Dominguez.
"Mensen zijn zich ervan bewust dat er geen gemakkelijke, technologische oplossing is voor het probleem van oceaanplasticafval, en de enige manier om oceaanplastic te stoppen is door plastic te stoppen," zegt Jennifer Krill. Krill is de uitvoerend directeur van Earthworks, een milieu- en sociale rechtvaardigheidsorganisatie die zich inzet om gemeenschappen en het milieu te beschermen tegen de gevolgen van mijnbouw en energiewinning.
“Als we op de een of andere manier al dat afval uit de oceaan zouden halen, zouden we het nog steeds op een stortplaats of in een verbrandingsoven moeten gooien, en die oplossingen zouden aanzienlijke gevolgen hebben voor het milieu. De betere oplossing zou zijn om er in eerste instantie niet zoveel van te maken.”
Daarom reisden Dominguez en Narayan naar de VS, waar de vrouwen gemeenschappen bezochten die getroffen zijn door fracking. In de VS helpt een fracking-hausse de plasticproductie wereldwijd aan te jagen door een noodzakelijke bouwsteen van plastic te leveren: ethaan. Dominguez en Narayan bezochten gemeenschappen die de gevolgen van fracking ervaren in Texas, Louisiana, West Virginia en Pennsylvania. Ze bezochten ook Washington DC
In 2017 verbruikten de VS ongeveer 1.2 miljoen vaten ethaan per dag.
In Texas is bijvoorbeeld een grote fracking-hausse gaande. Een nieuw rapport van IHS Markit laat zien dat het Permian Basin in West-Texas een toename in olieproductie verwacht—meer dan verdubbelen tegen 2023—grotendeels dankzij fracking, waardoor opgeslagen olie en gas toegankelijk zijn geworden.
Fracking houdt in dat water, zand en chemicaliën ondergronds worden gepompt om gas en olie uit gesteente te halen. De schalieformaties die in de VS worden gebruikt voor het winnen van olie en gas bevatten veel ethaan, wat verloren gaat in het extractieproces, tenzij de industrie een manier heeft om het op de markt te brengen.
"Op dit moment zien we een grote uitbreiding van de petrochemische productie, zodat de industrie dat afvalethaan kan terugwinnen en omzetten in plastic. Het grootste deel daarvan zal ook afval worden, maar onderweg zullen ze veel geld verdienen door het tot plastic te produceren", aldus Krill.
Earthworks, een van de organisaties die de tour organiseerde, heeft onlangs een Community Empowerment Project geïntroduceerd om gemeenschappen in de buurt van olie- en gasfaciliteiten te voorzien van gegevens over methaan- en ethaanvervuiling van nabijgelegen olie- en gaswinningslocaties. Dit gebeurt met behulp van een optische gascamera die onzichtbare ethaan- en methaanvervuiling van deze locaties zichtbaar maakt.
Methaan- en ethaanvervuiling dragen niet alleen bij aan klimaatverandering, maar veroorzaken ook gezondheidsproblemen voor mensen die in de buurt van olie- en gasinstallaties wonen. In de VS is dat meer dan 17 miljoen mensen.
Bewoners die in de buurt van deze voorzieningen wonen, hebben gerapporteerde ervaringademhalingsproblemen zoals astma en hoesten, irritatie van ogen, neus en keel, hoofdpijn, misselijkheid, duizeligheid, slaapproblemen en vermoeidheid.
“Als we plastic willen stoppen, moeten we dat doen waar het begint.”
De organisatie heeft de camera meegenomen naar olie- en gasbronnen, pijpleidingen en compressorstations om overheidsregulatoren en bedrijven te laten zien dat het probleem van methaan- en ethaanvervuiling echt is. Gasbeeldvideo's zijn beschikbaar op het YouTube-kanaal van Earthworks, zodat burgers deze kunnen gebruiken als bewijs wanneer ze toezichthouders in hun staten aansporen om te eisen dat exploitanten het gasafval opruimen.
"Het heeft de vervuiling niet gestopt, het is nog niet zo effectief geweest als we zouden willen," zegt Krill over het project. Maar ze hoopt dat het dat wel zal zijn. "De industrie zegt graag 'Er is geen vervuiling, we zijn heel schoon', en met dit videobewijs is het moeilijk te ontkennen dat er een serieus probleem is met de winning van olie en gas."
Op wereldwijde schaal richt de #Breakfreefromplastic-beweging, die bestaat uit 1,000 organisaties wereldwijd, zich op het creëren van 'zero-waste cities' in Maleisië, India en de Filipijnen. Gemeenschappen worden geleerd hoe ze organisch afval van anorganisch afval kunnen scheiden, hoe ze kunnen composteren en recyclen.
Narayan, die de afvalverzamelaars vertegenwoordigt die in Pune, India, afval inzamelen en scheiden, zegt dat het proces van het recyclen van plastic tot herbruikbare materialen zo duur is dat het afval vaak helemaal niet recyclebaar is.
#Breakfreefromplastic richt zich ook op het bewustmaken van het publiek van hun consumptiegewoonten in de hoop het gebruik van plastic producten voor eenmalig gebruik te verminderen en te pleiten voor "zakelijke verantwoording", zegt Jed Alegado, de communicatiemedewerker voor de regio Azië-Pacific voor #Breakfreefromplastic.
"Bedrijven die het geld hebben om deze producten te ontwikkelen, zouden moeten investeren in duurzamere en ecologischere distributiesystemen voor hun producten", zegt Alegado. "Ze zouden de last van het plastic afval dat ze creëren niet moeten afschuiven op consumenten en overheden."
Dominguez, die opgroeide in de Filipijnen, herinnert zich dat ze kokosnootschalen als borden gebruikte en met haar blote handen at, voordat grote bedrijven de wereld ervan hadden overtuigd dat plastic producten een noodzaak waren, zegt ze.
Dominguez is optimistisch en denkt dat er verandering kan plaatsvinden door mensen te informeren en te inspireren om hun gebruik van plastic producten te verminderen en hun stem te laten horen over de manier waarop de overheid met afval omgaat.
"Als we plastic willen stoppen, moeten we plastic stoppen waar het begint", zegt Krill. "We kunnen hebzucht niet in de weg laten staan van gezond verstand en duurzaamheid."
