Als je denkt aan zero waste, wie denkt er dan aan jouw Herinner je je nog? Hier in de Verenigde Staten staan mensen zoals Lauren Singer vaak in het middelpunt van de belangstelling. Als je Lauren niet kent, zij is de twintiger uit Brooklyn die vijf jaar aan afval in een weckpot stopte en onlangs een chique "verpakkingsvrije" winkel opende. Haar inspanningen slaan misschien wel aan bij de mainstream media, maar er wordt een enorm integraal onderdeel van de zero waste-beweging over het hoofd gezien – en dat gebeurt aan de andere kant van de wereld.
Ontmoet Tiza maffia Bijvoorbeeld, een superslimme milieuadvocaat die leiding geeft aan het Indonesische nationale beleid voor plastic tassen. In samenwerking met lokale organisaties en changemakers richtte ze Plastic Bag Diet op (Gerakan Indonesië Dieet Kantong Plastik [GIDKP]) in 2013. In een pilotproject spoorden ze winkeliers aan om hun aantal wegwerptassen met 55% te verminderen, wat de overheid onder druk zette om een verplichte heffing op plastic tassen in te voeren die in januari 2018 van kracht werd. Dit is geen geringe prestatie voor een land zonder regelgeving voor plastic tassen. Eenmaal geïmplementeerd, zal dit het belangrijkste beleid voor plastic tassen tot nu toe zijn, aangezien Indonesië een bevolking heeft van 220 miljoen mensen (het is het vierde meest bevolkte land ter wereld).
En ontmoet Prigi Arisandi en Daru Setyorini uit Oost-Java, twee zero waste-helden die onvermoeibaar werken om te voorkomen dat industriële vervuiling de rivier van Surabaya binnenstroomt, die drinkwater levert aan 3 miljoen mensen. In een recent interview meldde Daru dat er dagelijks 3-5 ton afval, voornamelijk afkomstig uit de VS en China, wordt gedumpt, waardoor er gifstoffen in de rivier terechtkomen die ernstige gezondheidsrisico's voor de lokale bevolking met zich meebrengen. Prigi, die in de regio opgroeide, besloot het heft in eigen handen te nemen. In 2011 richtte hij de Ecologische observatie en behoud van wetlands (Ecoton) en inspireerde duizenden mensen om zich in te zetten voor de rivier in Surabaya en illegale dumping te voorkomen. Hun River Detection-programma leert kinderen op 50 verschillende scholen hoe ze de kwaliteit van de rivier kunnen monitoren en hun bevindingen aan de overheid kunnen rapporteren. Prigi is ook een welverdiende winnaar van de Goldman Environmental Prize, een van de hoogste prijzen voor milieuactivisten ter wereld.
Dit zijn slechts enkele voorbeelden van de revolutionaire gezichten achter de #breakfreefromplastic-beweging. Slechts een paar weken geleden bundelden gemeenschapsleiders uit meer dan 20 landen, waaronder leden van Ecoton en het Plastic Bag Diet, hun krachten in Bali, Indonesië, om strategieën te bedenken om plasticvervuiling uit ons leven te bannen. Het was ongelooflijk ontroerend om de verhalen rechtstreeks te horen van de helden die aan de frontlinie van deze zeer ernstige en omvangrijke wereldwijde crisis strijden tegen plastic afval.
Pas vorige week werd een nieuwe studie gepubliceerd vrijgegeven gegevens op alle plastics die ooit zijn gemaakt, en de bevindingen zijn somber. Sinds 8.3 is er meer dan 1950 miljard ton plastic geproduceerd en meer dan de helft van het ooit geproduceerde plastic is in de afgelopen 13 jaar geproduceerd. Vooral de groei van wegwerpplastic heeft een steeds grotere impact in landen zoals Zuidoost-Azië, met de introductie van sachets. Dit zijn plastic verpakkingen van lage kwaliteit, speciaal ontworpen voor consumenten die kleine hoeveelheden producten kopen die anders onbetaalbaar zouden zijn. Sachets hebben geen economische waarde, dus er is geen financiële prikkel voor afvalverzamelaars om ze op te ruimen. En omdat ze ongelooflijk licht zijn, reizen ze ver van waar ze worden verkocht, omzeilen ze vaak de stortplaatsen en belanden ze in onze oceaan.
Wat giganten als Dow, Exxon, Johnson & Johnson en Unilever gemakshalve uit hun verhaal weglaten, is hoe het verbranden van plastic leidt tot schadelijke gezondheidsproblemen voor de gemeenschappen die in de buurt wonen, vaak mensen van kleur met een laag inkomen. Om te garanderen dat de hoeveelheid plastic die in ons leven terechtkomt, afneemt, moeten ze de productie ervan in de eerste plaats stoppen.
En daar komt de #breakfreefromplastic-beweging om de hoek kijken. Gezien de aard van een wereldwijde gemeenschap hopen we dat plasticproducenten die bepaalde producten in de VS en Europa verbieden, niet langer in stilte zullen blijven produceren en verkopen in het buitenland, wat momenteel 'business as usual' is.
Deze beweging is geworteld in de waarden van mensenrechten en gelijkheid. Leden uit het mondiale noorden volgen binnen deze beweging het leiderschap, de kennis en de oplossingen van leiders uit Indonesië, India, de Filipijnen, Maleisië en China, die een nieuw paradigma voor nul afval voorstaan.
Met massale burgeracties kunnen bedrijven niet langer volgens de status quo opereren. De #breakfreefromplastic-beweging neemt een monumentaal, wereldwijd standpunt in met een simpele maar krachtige boodschap: Wij geloven in een overvloed aan leven, niet in een overvloed aan plasticDoe je mee?
